Trouwfotografie – journalistiek of geposeerd? (Deel 1)
Er zijn vele stijlen van huwelijksfotografie te bedenken, van gestileerd tot heel vrij, maar de meest bekende – in de basis totaal verschillende – stijlen zijn toch wel de fotojournalistieke stijl en de traditionele stijl. Bij de fotojournalistieke aanpak gaat het om het vastleggen van een documentair verslag van de bruiloft zonder dat de fotograaf zich mengt in de gebeurtenissen die zich voor zijn/haar oog voltrekken. De meer traditionele stijl heeft duidelijk een formelere werkwijze met meer geposeerde en geënsceneerde foto’s.
In de praktijk zijn de meeste fotografen echter niet zo stijlvast en zullen hun werk tussen deze twee tegenpolen in kwalificeren. Het is best mogelijk om spontane foto’s te maken en echte emoties vast te leggen en tevens het bruidspaar lichtjes te ‘sturen’ om een betere foto te kunnen maken. Een fotojournalistieke aanpak staat voor mij gelijk aan verhalen vertellen. Een trouwfotograaf vertelt het verhaal van zijn bruidspaar op hun trouwdag. Als interactie met het bruidspaar en het geven van kleine tips en hints leidt tot betere plaatjes bij het verhaal, dan is dat toch oke? Een situatie kan soms een veel betere foto opleveren met een beetje ‘hulp’ van de fotograaf. Om goed getimede en niet geposeerde resultaten te krijgen is wel van groot belang dat het bruidspaar zich bij de fotograaf op hun gemak voelt. Alleen op deze wijze kan de fotograaf subtiele hints en aanwijzingen geven zonder het bruidspaar het gevoel te geven dat hij de regisseur van de bruiloft is. Er zijn natuurlijk ook de puristen die zelfs geen afleidende elementen in beeld verwijderen omdat dit volgens hun ook onderdeel van het verhaal is, maar dat gaat mij iets te ver. We zijn immers geen nieuwsfotografen die geen invloed op de gebeurtenissen mogen hebben. Wij zijn ingehuurd een van de mooiste dagen uit het leven van twee geliefden te fotograferen. Dan horen daar toch ook de mooiste foto’s van die dag bij? Whatever it takes…
Ik zal aan de hand van een aantal voorbeelden het bovenstaande illustreren:
Voorbereidingen
Hier kon ik heel mooi de reflectie van de bruid in de spiegel vangen. De lijst van de spiegel geeft een natuurlijk kader aan de foto en omdat de bruid zowel van de achterzijde als van voren te zien is krijg je een interessante diepte in de foto. Dit is typisch een moment dat spontaan ontstond en tevens door mij lichtjes is gestuurd. Het enige wat ik de bruid gevraagd heb is om een stapje opzij te zetten en iets meer schuin naar de spiegel te draaien. Op deze manier kon ikzelf uit de reflectie van de spiegel blijven en toch het moment fotograferen zonder de waarheid geweld aan te doen…
Hetzelfde geldt voor het moment hieronder. Ik zag dit gebeuren en heb de situatie iets aangepast. Toen ik zag dat de bruid haar make-up iets bijwerkte, vroeg ik haar de handspiegel iets lager te houden zodat ik haar in de spiegel kon fotograferen. Deze foto is dus niet puur journalistiek of documentair, maar vertelt wel het verhaal.
Op de volgende foto was een simpele vraag aan beide heren om een kwartslag te draaien, voldoende om het raamlicht te gebruiken voor deze foto. De handeling met de stropdas wordt niet onderbroken, het moment blijft, alleen het licht is beter. Ondanks de kleine aanwijzing is het nog steeds een natuurlijke situatie, passend in een journalistieke benadering.
Terug naar de voorbereiding van de bruid. Wanneer de moeder/zus/vriendinnen van de bruid helpen met aankleden, kan het nogal eens onrustige composities opleveren. Met het oog op een mooiere foto kan ik bijvoorbeeld de bruid vragen haar schoenen op een andere plek aan te trekken. Of ik vraag om eventuele tassen, beauty cases en dergelijke, even te verplaatsen om zo een mooi rustig beeld te creëren. Dit is slechts een kleine ingreep in de gebeurtenissen, maar het blijft in de ‘flow’ van het moment.
Ceremonie
Voor het betreden van de trouwlocatie of kerk, kun je de bruid en bruidegom eventueel vragen rekening te houden met jouw wensen. Vraag de bruid voor ze uitstapt even uit het raam van de auto te kijken, of vraag haar bijvoorbeeld heel rustig te lopen bij het naar binnen gaan, zodat je meer tijd hebt om de perfecte foto te maken. Deze foto heeft een prominente plek in het album gekregen. Voor de kijker zal het echter het opvallen dat deze foto door de fotograaf een beetje gestuurd is.
Tijdens de ceremonie in de trouwzaal of kerk probeer ik zo onopvallend mogelijk aanwezig te zijn. Ik zal niet in de gebeurtenissen ingrijpen of iemand vragen te poseren, zoals bij traditionele fotografen wel gebruikelijk is. De ceremonie is het enige moment van de dag dat er in principe geen interactie met bruidspaar of gasten is. Dit is hét moment om de gebeurtenissen als een pure fotojournalist vast te leggen. De kunst van de fotograaf is om hier op de achtergrond te blijven, maar wel alert te zijn. De belangrijke momenten mag ik immers niet missen! Tijdens de ceremonie probeer ik me daarom zo onopvallend mogelijk te bewegen om zo de emotie van het moment te kunnen vangen.
Aan het einde van de ceremonie kun je kiezen om vóór het bruidspaar de locatie te verlaten om zo het moment dat ze naar buiten komen te kunnen fotograferen. Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen, zoals bij deze foto, om achter het bruidspaar te blijven en zo de scene vanuit de deuropening te kunnen vastleggen.
De enige suggestie die je hier aan het bruidspaar kunt geven is om niet te snel naar buiten te lopen, maar laat ze gerust een beetje treuzelen. Je blijft als fotograaf hier hetzelfde verhaal vertellen, alleen in een iets lager tempo, wat je meer gelegenheid geeft om goede foto’s te maken.
…binnenkort meer in deel 2…








Erg mooi artikel met een mooie uitleg van veel voor mij herkenbare situaties.
Dank je wel Arno!
Idd mooi artikel Rob, ben benieuwd naar deel 2…
Leerzaam rob. Dank je
mooi Rob !
[...] is deel 2 van 2. Deel 1 gemist? Dan kun je het hier nog eens [...]
[...] Ilona kunt zien, heeft zij voor de journalistieke kant van de bruidsfotografie gekozen. In de items 1 en 2 van Rob gaat hij daar al deels op in en het panel illustreert nog eens wat bruidsjournalistiek [...]
Heel leerzaam!!!